Yıllardır tekrarlanan bir yanlış inanış var: harcama davranışı değiştirme sadece yüksek gelirlilerin ilgilenmesi gereken bir alandır. Gerçekte durum tam tersi ve nedenini rakamlarla açıklıyoruz.
Bir iddiayı test etmenin yolu kaynağını ve hesabını sormaktan geçer. Harcama davranışı değiştirme ile ilgili her tavsiyeyi kendi gelir, gider ve risk toleransınıza göre süzmek gerekir.
Uygulamada, evlilik, çocuk, iş değişikliği ve emeklilik gibi kırılma noktaları planın yeniden kurgulanmasını gerektirir. Harcama davranışı değiştirme konusunda her büyük yaşam değişikliğinden sonra bir gözden geçirme yapmak faydalıdır.
Öte yandan, yirmili yaşlarda önemli olan ile emekliliğe yaklaşırken önemli olan aynı değildir. Harcama davranışı değiştirme ile ilgili öncelikler gelir istikrarı, bakmakla yükümlü olunan kişi sayısı ve zaman ufkuna göre yeniden sıralanır.
İlk bakışta, danışman seçerken ücretlendirme modelini ve olası çıkar çatışmalarını sormak şarttır. Harcama davranışı değiştirme konusunda size ürün satan kişi ile tarafsız görüş veren kişi aynı olmayabilir.
Temelde, karşılaştırma yapmadan seçim yapmak, çoğu zaman en çok reklamı görüleni seçmek demektir. Harcama davranışı değiştirme konusunda dört beş kriteri sabitleyip her seçeneği aynı ölçüyle puanlamak gerekir. Aynı tabloda görülen seçenekler arasında fark hemen belirir.
Genel olarak, bütçeler yıl boyunca sabit değildir; okul dönemi, bayramlar ve tatil ayları gider yapısını belirgin şekilde değiştirir. Kış aylarında ısınma, yaz aylarında tatil ve ulaşım kalemleri öne çıkar. Harcama davranışı değiştirme ile ilgili plan bu dalgalanmayı öngörecek şekilde kurulmalıdır.
Kısaca, dönemsel yükleri karşılamanın en pratik yolu, yıla yayılmış küçük ayırmalar yapmaktır. Aylık olarak ayrılan mütevazı bir tutar, yıl sonunda büyük bir gideri kredi kullanmadan karşılamayı mümkün kılar. Harcama davranışı değiştirme konusunda bu yöntem nakit akışını rahatlatır.
Asgari ödeme borcu kapatmaz, yalnızca gecikmeye düşmenizi engeller ve kalan tutar yüksek faizle işlemeye devam eder. Bu döngü birkaç ay sürdüğünde anapara neredeyse hiç azalmaz. Mümkünse dönem borcunun tamamını ödeyin, olmuyorsa kartı daha düşük faizli bir krediye yapılandırmayı değerlendirin.
Çoğu durumda, son on iki ayın en düşük gelirli ayını temel alıp bütçeyi bu rakama göre kurun. Yüksek gelirli aylarda oluşan fazlayı ayrı bir hesapta biriktirip düşük aylarda kendinize maaş öder gibi aktarın. Bu yöntem serbest çalışanlarda gelir dalgalanmasının yarattığı baskıyı belirgin şekilde azaltır.
Çoğu senaryoda, en yaygın çözüm, ortak giderler için gelir oranında katkı yapılan tek bir hesap açmak ve kişisel harcamaları ayrı hesaplarda tutmaktır. Böylece hem kira, fatura, market gibi kalemler garanti altına alınır hem de kimse her harcaması için hesap vermek zorunda kalmaz. Ayda bir kez kısa bir para sohbeti yapmak, biriken küçük anlaşmazlıkların büyümesini engeller.
Çoğu senaryoda, kira, ulaşım ve gıda kalemleri şehirden şehre ciddi fark gösterdiği için bütçe oranlarını yerel gerçeklere göre uyarlamak gerekir. Kocaeli gibi kira yükünün yüksek olduğu yerlerde barınma giderinin net gelirin yüzde 35 bandını aşmaması hedeflenmelidir. Aksi halde birikim payı sürekli olarak eriyecektir.
Öte yandan, elinizdeki tabloyu bir kez çıkardıktan sonra acil durum fonu ile ilgili hesaplamalar çok daha kolay hale gelir; asıl zor kısım ilk adımı atmaktır.